Het ondergrondse rijk van Augustus

In augustus van het jaar 2013 kwam Gustje bij ons aan boord wonen. Als getraumatiseerde vondeling ruilde hij met voorzichtige stapjes het straatleven in voor een warm nest aan boord van de Eiland. Na al die jaren is hij een doorwinterde scheepsjongen geworden die overal trouw met ons meereist.

Stoer zullen we Gustje nooit kunnen noemen, want enkel bij wie hij heel goed kent voelt hij zich een beetje op z’n gemak. Hoort hij evenwel onbekende voetstappen naderen, dan duikt hij snel zijn beschutte holletje onder de grond weer in.

In de houten vloer van onze woonst is een klein luikje gemaakt waarlangs wij een tankmeter kunnen inspecteren. Jonge Gust ontdekte dit gat al snel en het werd voor hem de ingang naar een veilig oord waar hij kon schuilen voor de gevaarlijke buitenwereld. Het is altijd een schattig desgewenst grappig zicht geweest.

Vandaag is Gustje minstens vier keer groter en zwaarder geworden dan in de begindagen aan boord. Maar zijn gewoonte om dekking te zoeken in zijn holletje heeft hij behouden. En hij verlaat het overdag enkel wanneer hij zeker weet dat de kust veilig is.

Gustje heeft heden heel wat behendigheid en speciale technieken nodig om zich in en uit het gaatje in de vloer te wurmen. Wanneer de avond is gevallen verlaat hij sowieso zijn sponde, soms tot grote verbazing en hilariteit van de op dat moment aanwezige gasten.